1.  Ποια είναι τα πιο σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι της Κύπρου; Υπάρχουν προβλήματα που χρονίζουν και δεν μπορούν ν? αντιμετωπισθούν; Γιατί;

Το σημαντικότερο ζήτημα σήμερα για τη νέα γενιά αλλά και από τα πιο σοβαρά για την κοινωνία μεν ευρύτερα, είναι η κοινωνική περιθωριοποίηση μερίδας των νέων μας.  Ξέρετε, τα βασικά προβλήματα των νέων σήμερα έχουν κοινωνικά αίτια και ευρύτερες κοινωνικές προεκτάσεις: ανεργία, ναρκωτικά, παραβατικότητα, σχολική αποτυχία.  Η κοινωνική περιθωριοποίηση είναι αποτέλεσμα μιας κοινωνίας η οποία αποθεώνει το χρήμα και το κέρδος.  Η οποία θεωρεί την οικονομική κατάσταση του καθενός από εμάς και το περιτύλιγμα της εικόνας μας, ως την υπέρτατη κοινωνική αξία.  Οι νέοι και οι νέες μας οι οποίοι δεν ταιριάζουν με αυτό το πρότυπο ? και αντιλαμβάνεστε ότι λίγοι μπορούν να χωρέσουν ? νιώθουν αποξενωμένοι.  Κάποιοι οδηγούνται στο περιθώριο και εκεί τους πλασάρονται ναρκωτικά ή ξεσπούν με βία στα γήπεδα, στα σχολεία και αλλού.  Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων είναι πολύ δύσκολη γιατί χρειάζεται εκ βάθρων αντιμετώπιση των κοινωνικών αιτιών.  Αυτή η κυβέρνηση έχει τη βούληση.  Για αυτό προχωρά η συνολική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και διευρύνεται το κράτος προνοίας.

2.  Τι κάμνει η κυβέρνηση προς την πλευρά της νεολαίας, ποια προγράμματα έχει υλοποιήσει και ποια ετοιμάζει γι? απάμβλυνση των προβλημάτων;

Εκτιμούμε ότι το έργο της κυβέρνησης σε σχέση με την νεολαία είναι πλούσιο και σημαντικό.  Δεν λέμε ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα, αλλά ότι έγιναν σοβαρότατα βήματα μπροστά.  Το γεγονός για παράδειγμα ότι επιλύθηκαν τα προβλήματα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΤΚΑ) χωρίς περαιτέρω επεκτάσεις των ορίων αφυπηρέτησης, όπως ο ΔΗ.ΣΥ. επεδίωκε, λειτούργησε σωστικά για τη νέα γενιά. Αυτή ήταν άλλωστε η βασική προεκλογική δέσμευση του Δημήτρη Χριστόφια για τη νεολαία. Επέκταση των ορίων αφυπηρέτησης θα σήμαινε μαζική ανεργία για τους νέους και τις νέες μας.    Έχουμε σήμερα, επιτέλους, μια ολοκληρωμένη φοιτητική πολιτική, η οποία καλύπτει τους φοιτητές δημοσίων και ιδιωτικών πανεπιστημίων, τους φοιτητές του εξωτερικού, παρέχει υποτροφίες και καλύπτει τομείς όπως η στέγαση, η σίτιση, η προμήθεια βιβλίων, η διακίνηση, η απόκτηση Η.Υ.. Έχουμε σήμερα μια συνολική στεγαστική πολιτική, με κυβερνητική στήριξη 200 εκ. ευρώ που καλύπτει πρόσφυγες και μη, για φτωχές και χαμηλόμισθες οικογένειες και ευνοϊκές δανειοδοτήσεις από τους σχετικούς στεγαστικούς οργανισμούς.  Βρισκόμαστε σήμερα στην καρδιά της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης η οποία θα εκσυγχρονίσει επιτέλους το δημόσιο σχολείο.  Τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης οδήγησαν σε μείωση της ανεργίας για το μήνα Απρίλιο.  Αυτά, αν αναλογιστεί κανείς τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη, αποτελούν την Άνοιξη στο τομέα της στήριξης της νέας γενιάς.  Το σημαντικότερο είναι η φιλοσοφία αυτής της κυβέρνησης, του ανθρωποκεντρισμού και της κοινωνικής ευαισθησίας.

3.  Όλη η Ευρώπη συζητά σήμερα για την οικονομική κρίση, η οποία έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση εκατομμύρια ανθρώπους.  Ποια είναι η δικά σας πρόταση για έξοδο από την κρίση;

            Η πρόσφατη οικονομική κρίση δεν είναι ένα τυχαίο περιστατικό και ούτε έπεσε από τον ουρανό.  Είναι αποτέλεσμα της πλήρους αποτυχίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, των πιο δεξιών δηλαδή πολιτικών, οι οποίες εφαρμόστηκαν σε Η.Π.Α. και Ε.Ε. τα τελευταία περίπου 20 χρόνια.  Των πολιτικών της ιδιωτικοποίησης των πάντων, της αφαίρεσης δικαιωμάτων από τους εργαζόμενους στο όνομα δήθεν της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, της φιλοσοφίας ότι υπάρχει ένα αόρατο χέρι στην απορυθμισμένη αγορά που ρυθμίζει δήθεν τα πάντα μόνο του, της φιλοσοφίας ότι «το κράτος δεν είναι επιχειρηματίας για να παρεμβαίνει».  Αυτές τις πολιτικές προσπάθησε να εφαρμόσει και ο ΔΗ.ΣΥ. στην Κύπρο.  Δεν τα κατάφερε λόγω της στάσης του ΑΚΕΛ, της ΠΕΟ και ευρύτερα της αριστεράς.  Στην Κύπρο κτίσαμε και περιφρουρήσαμε μαζί και με άλλες δυνάμεις το μεικτό σύστημα οικονομίας.  Διασφαλίσαμε τον παρεμβατικό ρόλο του κράτους και την έγνοια για την κοινωνία.  Σήμερα η κυβέρνηση προχωρά με μέτρα για αντιμετώπιση της κρίσης τα οποία στηρίζονται στη φιλοσοφία ότι το κράτος θα τραβήξει μπροστά ως ατμομηχανή της οικονομίας και μαζί του θα τραβήξει την οικονομία όλη ενώ ταυτόχρονα στηρίζονται με πρωτοποριακά μέτρα τα ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας.  Και στην Ευρώπη χρειάζεται ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης το οποίο να χαρακτηρίζει η αναβάθμιση του ρόλου του κράτους και της κοινωνίας.  Να βάλουμε τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη.

4.  Έξω στην κοινωνία δεν επιδεικνύεται μεγάλο ενδιαφέρον για τις ευρωεκλογές.  Νομίζετε ότι ο Κύπριος θα πάει τελικά να ψηφίσει στις 6 Ιουνίου;

            Νομίζω ναι.  Αυτές οι εκλογές είναι κρίσιμες.  Ψηφίζουμε για την Ευρώπη, θα ψηφίσουμε όμως και για την Κύπρο.  Η οικονομική κρίση απέδειξε ότι μας επηρεάζουν όλα όσα διαδραματίζονται στις Βρυξέλλες.  Ο ΔΗ.ΣΥ. προσπαθεί να μετατρέψει τις εκλογές σε δημοψήφισμα κατά του Δημήτρη Χριστόφια και του ΑΚΕΛ.  Οι άνθρωποι που ανέδειξαν το Δημήτρη Χριστόφια στην προεδρία πρέπει να περιφρουρήσουν αυτό το επίτευγμά.  Ξέρετε, η δική μας παράταξη έδωσε νεκρούς το ?74 για να έχουμε το ιερό δικαίωμα της ψήφου και να μην επιβληθεί το πραξικόπημα.  Δεν είναι δυνατό αυτό το δικαίωμα να το θυσιάσουμε.  Τέλος, και αυτοί οι οποίοι δεν θα ψηφίσουν, θα ψηφίσουν με τον τρόπο τους.  Για παράδειγμα, κάθε ψήφος η οποία αποστερείται από το ΑΚΕΛ ? Αριστερά ? Νέες Δυνάμεις, ενισχύει τα ποσοστά άλλων κομμάτων.  Αυτά είναι απλά μαθηματικά.

5.  Στο κυπριακό το τοπίο δεν προσφέρεται για μεγάλη αισιοδοξία.  Πως εσείς βλέπετε τις εξελίξεις;

            Τον τελευταίο ενάμιση περίπου χρόνο έχουν γίνει σημαντικά βήματα.  Θέλω να θυμίσω ότι πριν την εκλογή Δημήτρη Χριστόφια οι συζητήσεις και σε ευρωπαϊκό επίπεδο επικεντρώνονταν στο απευθείας εμπόριο των κατεχομένων με κράτη της Ε.Ε. και σε άλλα μέτρα αναβάθμισης του ψευδοκράτους.  Η αντίληψη η οποία επικρατούσε διεθνώς, άδικα αλλά επικρατούσε, ήταν ότι η δική μας πλευρά δεν επεδίωκε λύση.  Ότι η Τουρκία ήταν βήματα μπροστά.  Σήμερα αυτή η αντίληψη έχει ανατραπεί.  Βγάλαμε την Κύπρο από τη γωνιά.  Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι η δική μας πλευρά η οποία δεν επιδιώκει τη λύση.  Βρισκόμαστε σήμερα σε ένα δρόμο, ο οποίος έχει απογοητεύσεις, εμπόδια, προβλήματα αλλά έχει και ελπίδα.  Είναι ο μόνος δρόμος ο οποίος μπορεί να οδηγήσει στη λύση.  Γιατί αυτό είναι σημαντικό; Γιατί η στρατηγική μας είναι να επιλύσουμε το κυπριακό.  Εάν τελικά δεν καταλήξουμε σε δίκαιη και βιώσιμη λύση του κυπριακού θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι είναι με ευθύνη της τουρκικής πλευράς για να μπορέσουμε να επιδιώξουμε άσκηση πιέσεων.  Σε αυτή την προσπάθεια είναι σημαντικό να αξιοποιηθεί το ευρωπαϊκό πλαίσιο.  Η Τουρκία μπορεί και πρέπει να προχωρεί προς την Ε.Ε. αλλά ικανοποιώντας τα κριτήρια και τις υποχρεώσεις της έναντι της Ε.Ε. και των κρατών-μελών.  Η Τουρκία δεν μπορεί να προχωρεί απρόσκοπτα, ούτε βέβαια να ενταχθεί με άλυτο το κυπριακό.  Οφείλουμε να κρατήσουμε την Τουρκία στο δρόμο της Ε.Ε., αυτός είναι ο σημαντικότερος μοχλός πίεσης τον οποίο σήμερα διαθέτουμε.  Παράλληλα όμως πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η πορεία δεν είναι λευκή επιταγή.  Υπάρχουν προϋποθέσεις.  Η παγοποίηση του κεφαλαίου «Ενέργεια» στις ενταξιακές Τουρκίας ? Ε.Ε. από τον πρόεδρο Χριστόφια ένεκα της στάσης της Τουρκίας στο ζήτημα των κυπριακών πετρελαίων, στέλνει αυτό το μήνυμα.  Να πορευτούμε μακριά από λεονταρισμούς αλλά και μια μοιρολατρική απάθεια.